Toneel en dans

Naast dat dansers teksten of klanken uitspreken in dansvoorstellingen worden er in sommige voorstellingen ook acteurs en dansers samen ingezet om een verhaal te vertellen. Een choreografe in Nederland die dit regelmatig doet in haar voorstellingen is Pia Meuthe. Dans en spel vullen elkaar aan en versterken elkaar in producties zoals Unmade beds (2005) en New Bodies (2007). Deze danswerken zijn gebaseerd op romans van Hanif Kureishi en kwamen in samenwerking met regisseur Dirk Groeneveld tot stand.

In de eerstgenoemde bewegen twee dansers en horen we een stem de gedachtes van de dansers uitspreken. In de meest recente van de twee zijn er naast twee dansers ook twee acteurs aanwezig, die in tekst en spel het verhaal overbrengen. Daarnaast is er een stem te horen die de gedachtes van de mannelijke acteur vertegenwoordigd.

Het samengaan van tekst en dans, en acteurs en dansers geeft een extra dimensie aan deze voorstellingen, waardoor een prachtige gelaagdheid ontstaat.

Ook andere choreografen werkten met bekende regisseurs, schrijvers en groepen, zoals Wim VandeKeybus met de Vlaamse auteur Peter Verhelst en het Nederlandse gezelschap Toneelgroep Amsterdam in Sonic Boom (2003) TA, Pieter de Ruiter¬/Eva Villanueva met Gerardjan Rijders in Echt? (2004), of Emio Greco PC met Toneelgroep Amsterdam in Teorema (2003). In tegenstelling tot de balletopera van weleer staat in deze werken de dans op gelijke voet met het spel, de tekst en de acteurs.