|
Merce Cunningham zet dus al bijna twintig jaar de computer veelvuldig in in zijn dans. Hij doet dit in de Verenigde Staten, maar hoe zit het nu met choreografen in ons koude kikkerlandje? Worden in Nederland eigenlijk ook digitale media bij dans ingezet? Jazeker! Hoewel de technologie erg duur is, zijn er drie dames die in Nederland op uiteenlopende manieren de computer hebben ingezet. Choreografen Krisztina de Châtel, Bianca van Dillen en Karin Post hebben in diverse voorstellingen digitale media ingezet. Krisztina de Châtel deed dit onder meer in Lara (1998) en Lara and friends (1999).
Die dansproducties kennen niet alleen een digitaal onderwerp, namelijk de computerheldin Lara Croft uit Tomb Raider, maar ook worden in de dansvoorstellingen digitale media gebruikt. In Lara speelt een whizzkid live het spel dat geprojecteerd wordt op een achterdoek. De jongen die het spel speelt bepaalt dus het spel met zijn joystick en daarmee de beelden die de toeschouwer ziet. Door de beelden van het spel heen worden gefilmde beelden van de dansers geprojecteerd. Dit gebeurt live door Quirine Racké die ze samplet. De danseres dringen dus de wereld van Lara Croft binnen door het gebruik van de computer.
|
Bianca van Dillen heeft ook in diverse werken de computer ingezet en
heeft zowel ervaring in het werken met Lifeforms als Motion Capture. In
Painted Theatre (2001) laat zij de kunstenaar Floor van Keulen live
schilderen met projectielicht op een wit doek.
Vooraan het toneel tekent hij op een computer werelden die direct te zien zijn op het achterdoek. Ook zijn de dansers vaak ‘het doek’ van de schilder; op hun witte kleding zijn de schilderingen van licht goed te zien. Van Keulen reageert in zijn schilderkunst direct op de bewegingen van de dansers. Hij volgt ze met zijn digitale verf. En de dansers reageren op hun beurt in beweging weer op de tekeningen. De schilder zet bijvoorbeeld een beweging neer op het doek, die de dansers imiteren of volgen. De interactie tussen de kunstenaar en de dansers is dus groot.
Tot slot gebruikte Karin Post in onder meer Veranderingen (2003) Motion Capture. In de voorstelling werkte zij samen met computerkunstenaar Yvonne Fontije.
Op projectieschermen zijn zowel herkenbare fantasiefiguren als abstracte figuren te zien die menselijke bewegingen maken. In die abstracte figuren is niet direct een bewegend mens te herkennen, maar wel is de essentie van menselijke beweging bewaard gebleven
|