|
In de voorstelling Seven by 2 (2004) van André Gingras en Sylvain Émard wordt op een bijzondere manier omgegaan met het toneelbeeld. De twee dansmakers maakten ieder een deel waarin het getal 7 centraal stond. Voor Gingras was dit in de vorm van de zeven zonden en voor Émard was de 7 een symbool voor de verbinding tussen hemel en aarde.
Het locatieproject werd door zeven mannelijke dansers uitgevoerd. In het stuk van Gingras valt de scène met het décor met de glanzend gouden doeken die het speelvlak omlijnen erg op. Wit is de andere kleur die centraal staat: de danser draagt een wit kostuum en danst op en witte vloer. In de lucht hangen witte voorwerpen waaronder een verenobject en witte ballonnen. Het toneelbeeld is dus erg aanwezig en weldadig. Het beeld dat Émard laat zien is eerder kaal, groots en minimalistisch, dan theatraal en intiem.
|
Er wordt gedanst op een houten toneel van ruim twintig meter lang. In het midden van die vloer loopt een diepe geul. De dansers bewegen in de geul, springen eroverheen en staan soms aan de rand van de geul, die dan aandoet als een afgrond. Tevens zijn in de geul lichten geplaatst zodat de dansers van onderaf belicht kunnen worden, wat een mysterieuze sfeer met zich mee brengt. Deze twee décors vormen een groot contrast en ademen in deze voorstelling een heel andere sfeer uit, maar zijn beide, elk op een eigen manier, prachtig.
|