|
Naast Balanchine-Stravinsky kende de danswereld nog een heel belangrijk duo: Merce Cunningham en John Cage. Tot aan de dood van Cage in 1992 waren Cunningham en Cage artistiek partners en levenspartners. Samen maakten zij vele werken en brachten zij enorme vernieuwing in de dans- en muziekwereld. Cunningham en Cage maakten onafhankelijk van elkaar dans en muziek en lieten die pas op het laatst bij elkaar komen.
De twee kunstvormen waren autonoom; waren niet gekoppeld aan elkaar en ondersteunden elkaar niet. In hun creatieve proces maakten Cage en Cunningham gebruik van toevalsprincipes om keuzes te bepalen. Zo gooiden ze met een dobbelsteen om te bepalen hoelang een bepaald stuk in de choreografie of muziek moest duren.
|
Of gebruikten ze het Chinese Boek der Veranderingen, de I-Tjing,
bestaand uit hexagrammen om te bepalen hoeveel dansers welke passen op
welke muziek uit moesten voeren. Cunningham en Cage veranderden met hun
werk de gangbare ideeën over dans en muziek.
Zij bewezen dat alles dans en muziek kan zijn. Iedere beweging kan onderdeel zijn van een choreografie en ieder geluid kan onderdeel zijn van een muzikale compositie. Talloze werken van Cunningham zijn gemaakt op muziek van Cage, waaronder: Changing Steps uit 1975, of het ook bij ‘Dans & film’ genoemde Beach Birds uit 1991.
|